ey aşk...
ben artık feragat ettim bu hayatımdan..
sen mutlu ol..
ben artık geceler boyu boğazımda kan tadı ile uyuyacağım..
sen rahat uyu..
en derin en büyülü hayallerde artık ne sana yer var ne de bana ..
sen mutlu ol..
kuytularımda tek başıma bir kovuk bulup uyuyacağım..
sen güllerle bezenmiş yatağından beni izle..
yağmurların götürdüğü o gözyaşlarım artık sadece benim günahlarımı çıkartacak..
sen ise ateşinle kavrul..
evin derdim ne kadar büyük bir evin..
sözler çok büyülü..
mücadele bitmez derdim.
yalanlar kurulu artık yalanlar belli artık..
sen mutlu ol..
ben alışkınım hüzün yüklü hayata ..
okyanus derdim hatırlar mısın ?
ben kirlenmiş okyanuslardan uzaklaşıyorum..
artık benim gözyaşlarımla duru bir suda boğuluyorum..
artık
aynalara bak.. onlar yalanları göstermez...
uzun uzun bak.. doğrularını sende unut..
kaderine mahkum rejime boyun eğen bir ütopik aşktaydım
daha demlenmemişti kalbimde ..
sıcak suyu ise yaktı ruhumu..
sevdalara değil bucaksız bataklıklardaki sivrisineklere yem etmişti donuk ruhu
saçlarımdaki aklar aynaya nispet yapar gibi mantar misali çoğaldı
yüreğimi aştı gam
benimkisi teli olmayan sazda bam teli aramak
günahlarımda kayboldum ben şeytanın azabı girdi içime belki de hala ayrıntılarda geziniyorum..şeytana şeytanlık öğrettim kendi içimde meleklere ise ruhumu öğretiyorum artık..
hayallerim artık askıda... bense beni yaktığın ateşin başında..
ansızın yağar yağmur..
ruhumun derinlerine su sızar soğuk işler bedenime sinir harbi yağmurla boşalır rüzgarın ahengine kapılır .eskiden olsa yağmuru penceremde izler hayallere dalar sigaramı tellendirirken şimdi o oyunda sahnenin baş tacı oluyorum.. kim izliyor beni !!! görüyorsun kaçırma gözlerini benden bak aşağıdayım.. o yağmurungetirdiği toz pembeliği kaybolurken zifir tadında hisset .ve bu hüzün kara bulutlarımın yağmurlarını birlikte getirdi.. artık bulutlar gözyaşlarıma eşlik ediyordu..bense o yağmurların altında gözyaşlarım belli olmadan gökyüzüne doğru haykırıyordum..başım hep dikti.. gözlerimden akan yaşlar belli olmasın! ..yağmurla karışsın diye..
mevsim yağmurlarına inanmam ben.. gelip geçici olur onlar..
ben yağmuru sonbaharda rüzgarla birlikte delicesine içini boşalttığında severim..
sen mevsim yağmuru olduğunu belli ettin..
kendi içinde yalanlarınla aktın geçtin...
ben ise her karesine şahit oldum..
teşekkürler ....
canım yine oha demek gerek.. döktürmüşsün..
bu yalan bu vefasız insanlardan artık uzak dur..
onlar gerçek yüzlerini aynada hiç göremeyenler..
kendi günahlarında boğulanlar..
kendi yalanlarında nefes alanlar..
artık uzak dur..
:(
teşekkürler kuzum...
insanlar..
dicek birşey bulamıyorum artık..
hayatın acıları yazılarda hapis kalsın
FAZZLA çok sağol dostum..
maltoferfol diğer bloglarıma bekliyorum
kaybetmek ama her şeyi, özgürlüğü de
artık yeni bir şey değilim bizi yazdığım için
benim de yalanlarım var yalanların kadar
ağzımda sessiz bir silah, sesli harflerin barut kokusu
alkol patlaması, her şey kalanlar için...
kanın ve gözyaşların mürekkebin olmuş yine herkesi hüzünlendirmişsin. yüzünün güleceği günleri ve neşeli yazılarını bekliorum artık yazık sana da
sonbahar yağmurlarında ,kendi ateşinin başında ,meleklere ruhunu öğretmek haaa..harika..
sırtı sana dönük olanlara ayna tutma onlar görmeden yaşayanlardan
lakin yaşamadan bilemezsin
bilirsin yalan
anlatılmak istenen hüzünler kelimelere sığmazken bazen; iki damla ile özetleyiverir bazen de şaşar kalırsın ....
neyse geldi sonbahar yine melankolisiyle sararıp döküldü mü bide yapraklar ve de beklenen yağmurlar yağdı mı delice içimizi daha bi deli boşaltırız başımız dik gene magrur bakışlardan süzüp yağmura karıştırırız hüznü ordan da mazgallara ve kim bilir belki de zamana